Anneyle Baba Evlatlarını Eğitmeli

Allah velilere evladı hediye, vermiş,

günahsız yavrulara, dini öğretin demiş.

 

Dindarlık ise, sağlam eğitimden geçer,

Evladını  yetiştiren, sonra mahsul biçer.

 

Evladı eğitmek, ana babanın büyük derdi,

O yavruyu, onlara Allah sakat vermedi.

 

Onları eğitmeyi, asla ihmal etmemeli,

Büyük gayretle o işi yerine getirmeli.

 

Ebeveyn, o incilere ciddi sahip çıkmalı,

Dört gözle, ne yaptıklarını gözetmeli .

 

Çünkü, mü’min için ondan büyük dert yoktur,

Evladını eğiten mü’minin kȃrı çoktur.

 

Çünkü insan, aldığı terbiyenin mahsüludur,

Göz ve kulağından ne alabildiyse, odur.

 

Terbiyesiz  kalan,  sokak çocuğu oldu,

Boş kafası çocuğun, çok olumsuzla doldu.

 

Daha geç pişman olur, ama iş işten geçti,

Çünkü lazım olan şeyler ona, öğretinmedi.

 

Unutmayın,  insan başına ne aldı ise odur,

Alamadıysa, iki ayaklı hayvan olur.

 

Ondan sonra, bu insan boş konuşan biridir,

Bu hal ile, meyyiti müteharrik gibidir.

 

Kof sistemler, ebeveynleri bıraktı cahil,

Bilgisizler, her hangi dalda olur mu kȃmil.

 

O insan olur, ancak insanlığın yüz karası,

Madde ile mananın, müflis bir fukarası.

 

Rabbim, gençlerimizi kurtar maddiyunluktan,

Ma’nevi bilgilerden, kafası boş kalmaktan,

 

Madde ve ma’nayı, birleştirene gıpta et,

Bunları birleştirmek için herkese ana dert.

 

Rahman olan Rabbim, fitnelerden koru bizi,

Sağ ve solumuz düşman, nasıl bulalım Sizi.

 

Mealesef çoğu nurlardan bi haber yaşar,

Hayat sürerken, günahları başından taşar.

 

Rabbim, Rahmetine sığındık Sen bizi kurtar,

Yoksa, zamanın günahları bizleri yutar.

 

Abdülkadir Haktanır

www.NurNet.org

Sende yorum yazabilirsin