Barla’da Yalnız Bir Adam, Üstad Bediüzzaman (Şiir)

Üstad Bediüzzaman’ı Barla’ya sürmüşlerdi
Gönüllerden uzak kalsın diye göndermişlerdi

Gaye Üstad’ı susturup yapayalnız bırakmak
Gurbet hayatı içinde tek başına yıpratmak

Barla inişli yokuşlu ve engebeli bir yer
Bakımsız, yoksul bir belde taştan, kerpiçten evler

Burada O’nu anlayan, dinleyen kimse yoktu
Fakat O’nu sıkıntıya koyan kimseler çoktu

Burada bütün kapılar kapanıyor yüzüne
Bu sıkıntılara rağmen bir şey gelmez gözüne

O Risale-i Nurların te’lifine başlıyor
İslam’ı yaşamak için ciddi göğüs geriyor

Barla’da yalnız bir evde yapayalnız bir adam
Bu yolundan vazgeçmiyor verseler bile idam

Bu Adam bütün dünyaya bakıp meydan okuyor
Dini için hayatını tam ortaya koyuyor

Yazın Çam Dağına çıkar haftalarca kalırdı
Bir de Katran Ağacının üstüne tırmanırdı

İnsan gündüz tek başına cesaret edemezdi
Çam Dağının tepesinde yalnızken gezemezdi

Üstad ise her çileye göğüs gerip yazıyor
İmani hakikatleri sinelere kazıyor

Uzak yakın pek çok kişi yanında toplanırlar
Üstad’ı bağrına basıp sevgiyle sarılırlar

Barla’dan fışkıran iman sardı bütün dünyayı
Buradaki ”YALNIZ ADAM” defetti tüm belayı

Ahmet Tanyeri -DİYARBAKIR

www.NurNet.org

1 tane yorum yapılmış

  1. MAŞAALLAH dedi ki:

    HARİKA
    Çok güzel dile getirilmiş bir çalışma.
    Cenab-i Allah bizleri, “Yalnız Adam”la beraber, Resulüllah’ın Bayrağı altında haşretsin. Amiiin…
    ABDULLAH

Sende yorum yazabilirsin

%d blogcu bunu beğendi: