Ömer Hayyam’a Bekir Özcan’dan Nazire-4

Hayyam’ın inanç fikirleri çok sakat
Edebiyat’ta, şiir’de; hüner ‘sanat’
Sanattan, sanatkârı görmezsen
İnsanlığını, kâinatta kim eder ispat

Bekir Özcan
…………………………………………………

Sensiz camide, namazda işim ne?
Seninle buluşma yerim meyhane.
Benim sevmem de böyle, yüce Tanrı:
İstersen kaldır at cehennemine.

Ömer Hayyam
………………………………………………….

Asr-ı saadette, içki ayeti gelince Peygambere
Mekke sokaklarında, şarap seli akar günlerce
Böyle olunca durum, senin o camide işin ne
Gönüllüsün Cehenneme hadi buyur öyle ise

Bekir Özcan
……………………………………………………..

En büyük söz Kuran bile
Arada bir okunur besmeleyle.
Kadehteyse öyle bir ayet var ki
Okur insan her zaman, her yerde.

Ömer Hayyam
………………………………………………….

Her an her şey, Allah’ı kendi lisanı ile zikreder
Vücuttaki bütün zerreler bile besmele çeker
Kör, sağır, cahiller; ne duyar nede görürler
Hafızayı takan zat, hür iradenin tasdikini ister

Bekir Özcan
……………………………………………………..

Bir nakıştır varlığımız senin çizdiğin,
Şaşılası neler nelerle bezediğin;
Kendimi düzeltmek benim ne haddime:
Beni potadan böyle döken sensin.

Ömer Hayyam
………………………………………………….

Zalim nefis avukat oldu laf dinlemez
Ruhtan gelen feryadı figanı işitmez
Deve kuşu gibi, ne yük taşır ne uçar
Allah’ın, ilmi ezeli ile bildiğini bilmez

Bekir Özcan
……………………………………………………..

Biz hırkadan sonra küpe gelmişiz;
Kıpkızıl şarapla abdest almışız.
Medresede kaybettiğimiz ömrü
Meyhanede aramaktır işimiz.

Ömer Hayyam
………………………………………………….

Kainatın en zalimi, şu insana bir bak
Oku kendini, dön benliğine inadı bırak
Yüklendiğin yükü kabul etmedi dağlar
Halef selef oldu insanla, Cenabı Hak

Bekir Özcan

www.NurNet.org

Sende yorum yazabilirsin