Gözlere nice ok saplanır, Nice gözler karanlığa saklanır
Gözler düşer de yanaklardan, Bir el ve göz ve şefkat
Onları aslına kavuşturur.. (Muhammed Fatih Özbilen’in şiiri..)

Küçücük bir çekirdeğin, Ağaç kadar büyüklüğü.. Yaprakları kadar vazifesi.. Meyveleri kadar neticesi.. Yine meyvelerindeki çekirdekleri kadar gayeleri var.
Sen ey bir damladan yaratılmış koca çınar! Bulunduğun hayata, yeşil kalmış bir-iki yaprağına, çürümemiş birkaç meyvene güvenme.. (M. Fatih Özbilen’in yazısı..)

Dolmuştayım. Genç bir bayanı inerken şoför görmemiş olmalı ki arabayı hareket ettirdi. Bunun üzerine, “Bari inseydim de öyle hareket etseydiniz” şeklindeki sitemkâr ifadesi, kalan bir kaç yolcunun kısa ama dertli sohbetine sebep oldu. (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Hutben okunur minber-i iklim-i bekâda
Hükmün tutulur mahkeme-i rûz-ı cezâda
Gülbank-i kudümün çekilir arş-ı Hudâ’da
Esmâ-i şerifin anılır arz ü semâda
Şeyh Galib

“Her cemal ve kemal sahibi, kendi cemal ve kemalini görmek ve göstermek istemesi sırrınca”[1] iki âlemin yaratıldığını Risale-i Nur Külliyatı’yla anladım. (Mehmet Çetin’in yazısı..)