Osmanlıcayı Arapça zannedenler de az değil maalesef… Osmanlıca dediğimiz bir dil değil Türkçenin Arap harfleriyle yazılmış halidir. Dolayısıyla Türkçedir. Osmanlıca bilmeyenin bu coğrafyanın ruhunu anlaması mümkün değil. Bu iklimde aydın olma iddiasında olan herkesin Osmanlıca bilmesi zarurettir. Zira ruhumuz, özümüz medeniyet kodlarımız, inanç esaslarımız, geleneğimiz, zihniyetimiz kelimelerimizde hayat bulmuş yüzyıllar içinde. Bugün dindar ya da muhafazakâr olmadığı halde Osmanlıca bilmek gerektiğini düşünen birçok aydın var. (Ömer Hatunoğlu’nun yazısı..)

Son dönem ebeveynlerinin çocuklarıyla çatıştığı en büyük alan çocuklar ve teknolojik bağımlılıklar. Anne ve babalar biraz da korkularının yönlendirmesi ile, yasaklarla ve kavgalarla çözmeye çalışıyorlar problemi. Pedagog Doktor Adem Güneş ise bu konunun anne ve babalar açısından fırsat olabileceğini söyleyerek, ebeveyn ve çocuk ilişkisi açısından yapılması gerekenleri şöyle anlatıyor..

1917 tarihine kadar Türk devletlerinde tatbik edilen hükümler, Hanefi mezhebinin görüşleridir. Evlenme ehliyeti, başkalarının izin ve icâzetine ihtiyaç duyulmaksızın evlenebilme ehliyeti demektir. Bunun için tam edâ ehliyeti, yani âkıl, baliğ ve hür olma şartı aranır. Bu şartlara sahip olmayanlar, ilerde göreceğimiz gibi, ancak ya başkaları tarafından veya başkalarının izin ve icâzeti ile evlenebilirler; yani dolaylı olarak evlenme ehliyetini kazanabilirler. (Prof. Dr. Ahmed Akgündüz’ün yazısı..)

Asılsız haberler üreterek, iftira ederek, ‘nasıl olsa izi kalır’ diye çirkin yakıştırmalar yaparak bir müddet için kamuoyunda algı yanılmasına yol açmak mümkündür. Fakat hakikatler er geç ortaya çıkar. Bandrol konusunda da durum böyle olmuştur. Risale-i Nur’un devlet himayesine alınmasıyla çıkarları zedelenen bazı grupların yaydığı ‘Risale-i Nur yasaklanıyor’ şeklindeki haberlerin asılsızlığı zaten meydandayken, büsbütün açığa çıkmıştır. Yasal düzenleme çerçevesince Risale-i Nurları ‘aslına uygun yayınlama’ taahhüdü verenlere Diyanet İşleri Başkanlığınca basım izni verilmiştir

Bu defa gökte çiçekler açtı. Bulutlarda nakışlar işlendi.
Herbiri ayrı bir desenle süslenmiş beyaz çiçekler usulca inmeye başladı yeryüzüne.
Ve yerde uyuyan çiçeklerin üzerini örttü incitmeden.
Donmasınlar diye, onları toprağın sıcaklığıyla baş başa bıraktı. (Ümit Şimşek’in şiiri..)