Kazanın şoku, belki bir beyin travması. Sorular tekrarlanıyor ama namaz hep merkezde. Bir namaz kaçırma endişesidir gidiyor.. Refakatçi genç sorularına cevap verirken bir yandan da onun yorulacağı endişesiyle daha fazla sormasına mani olmaya çalışıyor. Onu, namaz vaktinin geçmediği ve salavat getirmesinin daha iyi olacağı konusunda ikna etmeye çalışıyor. Son sorusu, birinci endişesi namaz olmak!… Bir ambulansın içinde, hareketsiz yatarken, belirsizliklere doğru yol alırken, kafası karışmış bir halde, hem o kadar genç… ve aklı fikri namazda olmak… (Bizlere gerçek vazifemizi unutmamak temennisiyle birlikte Fatih Kazdağlı kardeşimize rahmet diliyoruz)

Çoluk çocuk, su yok, ekmek yok, soğukta bir barınak yok, yol yok, hastahane sınırlı, okul, eğitim yok, kaçmayı başaranlar, komşu ülkelere sığınabilenler bir nebze olsun daha iyi. Bu durum bizlere muhacir ve Ensar kardeşliğini hatırlatmakta. Mezalimden kaçan Müslümanlar Medine’ye sığındıklarında Ensar onlara evlerini açtı, aş verdi, iş verdi, eş verdi , oysa bizler hala ”o insanların bizim ülkemizde ne işi var “ diyoruz. (Çetin Kılıç’ın yazısı..)

Adalet ile hikmet ayrılmaz ikilidir; ikisi birbirilerini tamamlayan iki isim, iki sıfattır. Adaletsizlik nasıl hikmetsizlik ise, hikmetsizlik de adaletsizliktir. Bu sebeple ikisi iç içe çalışırlar. Mesela cennet ve cehennemin varlığını hem hikmet hem de adalet iktiza eder. Yokluk ise hem adalete hem de hikmete zıttır.

İşte karşılıksız, cömertçe ikram ve ihsan edilen bu nimetler üzerinde Allah’ın Vehhab ismi gözükmektedir. Demek bizlere bedelsiz verilen hayatımız, vücudumuz, vücudumuza takılan gözümüz, kulağımız, dilimiz ve diğer azalarımız, bu azalara takılan hissiyat ve duygularımız, sözün özü maddi ve manevi sahip olduğumuz her şey, Allah’ın bize bir hibesidir. Ve Vehhab isminin bir tecellisidir. (Seyrangah.Tv den çok güzel bir video)

Risale-i Nur’a göre adalet ve ona eşlik eden bütün unsurlar, Rahman, Rahim, Hakîm, Âdil gibi bütün isimleri yoluyla Allah’tan geldiğini kabul etmektedir. Ayrıca Nursî, köklerini Kurân’a dayandırdığı bu yaklaşımı, ilerde de göreceğimiz gibi, adâlet ve dengenin kâinattaki herşeye ve her varlığa konulduğuna itikad eden Gazalî, İbn el-‘Arabî ve Celâleddîn el-Rûmî gibi hikmet erbâbı büyük Müslüman mütefekkirlerin düşüncelerinden de istifade ederek metafizik adalet konsepti diyebileceğimiz bir aşamaya doğru daha da geliştirmiştir. (Prof. Dr. Bilal Kuşpınar’ın yazısı..)