Vatan için ölen şehit oluyor, ordu şehitlerine sahip çıkıyor veya askerimiz vatan için “Allah Allah” nidalarıyla sınır bekliyor ve bunların hepsi dini kavramların içine giriyor… Peki, aynı şekilde aynı askere sağken veya görevini yaparken farz ibadetleri için neden bir yasaklama getirilir?

İlk kıtayı okur okumaz başka dünyalara gitti. Birden çocukluk yıllarına gitti.Babasıyla birlikte köyden şehre okula kaydolmak için gittiğinde başından geçenler aklına geldi.

‘’Ey iman edenler! Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı. Hüre karşı hür, köleye karşı köle, kadına karşı kadın kısas edilir. Ancak öldüren kimse, kardeşi (öldürülenin vârisi, velisi) tarafından affedilirse, aklın ve dinin gereklerine uygun yol izlemek ve güzellikle diyet ödemek gerekir. Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir. Bundan sonra tecavüzde bulunana elem dolu bir azap vardır. ‘’

Hasılı kelam üstad Bediüzzaman’ın dediği gibi ‘’Beşer zulm eder kader adalet eder.’’Dünyada meydana gelen maddi felaketler, bazılarının dediği gibi sıradan bir doğa olayı değildir.Bu olaylar bazıları için ilahi bir ikaz; bazıları için de Allahın bir gazabıdır.

Bediüzzaman Hazretleri “Hayat zannettiğin hâlât yalnız bulunduğun dakikadır” diyor. Evet İnsanoğlu çok aciz. Aciz olduğu kadar iktidarı kısa bir varlık. Hayat zannettiği şey yalnız yaşadığı andır. Ne beş dakika geçmişe gidebilir ne de beş dakika sonra başına gelecekleri bilebilir.