Dünyada meşru bir surette nefsine muhabbet, yani mehasinine bina edilen muhabbet değil, belki noksaniyetlerini görüp tekmil etmeğe bina edilen şefkat ile onu terbiye etmek ve onu hayra sevketmek neticesi; o nefse lâyık mahbubları, Cennet’te veriyor (Abdülkadir Haktanır)

Kültürümüzde kırılan kalbin tamirinin mümkün olmayacağına dair bir söylem var. Bu ifade oldukça naif ve hassas olan kalbin gücendiği takdirde kolay onarılamayacağını ifade ediyor (Fatma Tuncer)

Bu gün, evladını yetiştiren bahtiyardır,Onun ana görevi, anne ve babada dır ,Ne yazık ki, o hususta çoğu yaya kaldı,Onlar için, o müthiş hesap günü zor olur (Abdülkadir Haktanır)

Mesleğimiz ise, ahlâk-ı Ahmediye (aleyhissalâtü vesselâm) ile tahallûk ve sünnet-i Peygamberîyi ihyâ etmektir.” Evet, Bedîüzzamân kısaca böyle târif ediyor mesleğini. Efendimiz (sav) ‘in ahlâkı ile ahlâklanmak ve sünnetini hayata tatbik ederek yaşamak. (Abdülkadir Haktanır)

Binler veyl o iki bedbaht zevc ve zevceye ki; birbirinin fıskını ve sefahetini taklid ediyorlar. Birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar!..” (Abdülkadir Haktanır)