Atomda yoğun bir enerji bulunduğunu, parçalanabileceğini ve parçalandığı zamanda Bağdat’ı altüst edebilecek bir güce sahip olduğunu ilk defa ileri süren, “Kimyanın Babası” unvanını alan Câbir bin Hayyan (721-805) dır (Abdülkadir Haktanır)

Şanlı tarihimizde dünya sultanlarının adaletli ve merhametli  bir yönetim oluşturmalarını sağlamak amacıyla mana sultanları tarafından siyasî, ahlaki ve dinî içerikli mektuplar ve eserler kaleme alınmıştır. Yazılan bu eserlere siyasetname deniliyor. Siyasetnameler, dönemin sultan ve devlet adamlarına,  devlet idaresinde nasıl hareket etmeleri gerektiğini bildiren tavsiyelerde bulunuyorlar (Mehmet Abidin Kartal)

Hazreti Âdem aleyhisselâm ile dünyada insanın serüveni başlamış, Kabil ve Hâbil çocuklarının nesli için yaşama şekli onlara öğretmiş, oğlu Kabil büyüyünce babasının kurduğu düzene karşı çıkmış, kardeşinin malına kıskanarak onu öldürmek istemiş. Hâbil, Allah’tan korktuğu için Kabil’e zarar vermek istemedi; ona dedi ki: “Ben istiyorum ki, sen hem benim günahımı hem de kendi günahını yüklenip ateşe atılacaklardan olasın; zalimlerin cezası işte budur.” (Rüstem Garzanlı)

Kimya denince Câbir hatıra gelir. Onun kimyada açtığı çığır Priestley (1733-1804) ve Lavoisier (1743-1794) den hiç de aşağı değildir, hatta daha önemli görülür. Vardona onu dünyanın 12 dâhîsi arasında sayar. Câbir asırlarca önce kurduğu özel laboratuarında yaptığı çalışmalar sonucunda birçok asitleri keşfetmiş, kimyadaki keşif ve buluşlarıyla ün yapmıştır. Doktor olduğu kadar büyük bir kimyager olan Râzî de sülfürik asiti, saf alkolü elde etmiştir (Abdülkadir Haktanır)

Birisinin, birçok iyi sıfatı varken, bir tane bize kötü gözüken sıfatı için, onu bu kötü sıfatı ile tanımak ve adlandırmak, kötülemek, kin bağlamak ve bu sıfatından dolayı onu küçümseyerek alay etmek bir zulümdür (Rüstem Garzanlı)