“Az” konuşan fakat “öz” konuşan büyükler vardır. Bir akrabam da bunlardan biriydi. Çok sık bir arada olamadığımız için benim için bu “öz” konuşmalar daha kısa olur. Geçmişte bana öyle bir laf söyledi ki sustum kaldım (Abdülkadir Haktanır)

Şuurlu insan gözünü açıp bu âleme baktığı zaman her şeyde bir hikmet eseri görecektir. Yaratıkların hiç birinde tesadüf eserine rastlanmadığı gibi, sevki tabi (iç güdü) ile  olabilecek durumda da değiller. Ancak atomlardan galaksilere kadar her şey Allah’ın yaratması ile vücut buldukları gibi sevk ve idareleri de Allah’ın ilim kudret ve iradesi ile olduğu şüphe götürmez bir hakikattir.     (Abdülkadır Haktanır)

Bu mübarek ay, Rabbin hediyesi bize, Günahlarımız bizi, düşürmesin dize,
Herkes, bu hakikati lazımdır seze, Rabbin İhsanisin bize, ey Ramazan! (Abdülkadir Haktanır)

Milletimizin büyük çoğunluğu dînî gün ve gecelerimizi sevinçle karşılarlar, tebrikleşirler, camilere dolarlar.   Asırlardan beri bütün müslümanlar, pek feyizli, bereketli ve birbirinden sevap ve fazilet bakımından pek güzel ve bir nevi hasat mevsimi olan bu üç aylara erişmenin manevî hazzını duymuşlar ve hatta birçok kardeşlerimiz bu mübarek ayları oruçlu geçirmişlerdir.

Zaman zaman, insanların dikkatini manevî konulardan çekecek ve ömür dakikalarını, saatlerini ve günlerini gelip geçici meselelerle ziyan etmesine yol açacak bahanelerin güç kazandığı olur. Üç Aylar gibi mübarek mevsimlerin geride kaldığı, yahut bir yandan engin bir tefekkür zemini teşkil ederken diğer yandan da insanın nazarını gaflete yöneltme istidadı taşıyan bahar ve yaz mevsimlerinin yaklaştığı dönemlerde… (Abdülkadir Haktanır)