İnsanda arkadaşın rölü ne olabilir, sorusunu anlamak için önce Ayeti kerimenin mealine bakacağız: ”Mahşer gününde Allahtan korkanlar hariç, arkadaşlar bir diğerine düşman kesilecek” (Abdülkadir Haktanır)

Ne hikmetse bir konuyu ele aldığımız zaman ya ifrat ya da tefrit ediyoruz. Halbuki yüce Allah “Ben sizi vasat ümmet olasınız diye yarattım” diye ferman ediyor.
Vasat; insana sabrı, metaneti, hikmeti kazandırırken ifrat ve tefrit çoğu zaman hayata bir katkı vermiyor

Ben geçenlerde ateist bir biologla imani meseleleri tartışırken evrim teorisine dayanarak herşey kendi kendine oluyor bitiyor gidiyor dönüyor demeye başladı, bende ona bir şey sorabilirmiyim dedim?

İnsan için, kendisini ve her şeyi hiçten yaratan Şan-ı yüce Allah’ını inkâr edip imansızlık gayyasına sürüklenmek kadar hiçbir çöküntü söz konusu değildir. Çünkü o imansızlıktır ki, insanı Alâ-i illiyyinden ( Cennetin en yüksek tabakasından) ta Esfel-i safiline (cehennemin en aşağısına) atıp mahveder (Abdülkadir Haktanır)

Ebû’l-Hasan Harakānî Hazretleri 963 senesinde Bistam’ın kuzeyindeki Harakan köyünde, çiftçilik yapan bir ailenin evlâdı olarak dünyaya geldi.
Dinine ve ibadetlerine düşkünlüğü, nefsiyle mücâhedesi ve dâimî zikir ve murakabe hâlinde bulunması sebebiyle, kendisine “Şeyhü’l-Asr”, yani “Asrının Şeyhi” denildi. (Çetin KILIÇ)