Anne ile baba hiç kimseyi kendilerinden üstün olmasını istemezken, evlatlarını kendilerinden üstün olması için, kıskanmak şöyle dursun, evlatlarında olan bütün iyilikler için, oh ne mutlu bize diyerek sevinirler memnun olurlar. En ufak bir rahatsızlık çocuklarına isabet etse bunlarda rahatsız ve muzdarip olurlar (Abdülkadir Haktanır)

İnsanların anlayışları ve kabiliyetleri insanlar adedince farklı ise de, insanlık Adem Babadan başlayarak kıyamete kadar iki fırka üzere devam edecektir. “Biri fırka-i Naciye” denilen, Yaratana inanıp Onun emirlerinin karşısında boyun büküp, zorda olsa sonuna kadar nefsin kötü isteklerinden uzak yaşamaya çalışan guruptur. (Abdulkadir Haktanır)

Nedir bu bitmez bilmek arzuların? Nedir bu kadar istediğin ve istemekten bıkmadığın şeyler? Yetmedi mi sana yirmi üç yıl boyunca tattığın zevali elem olan lezzetler? (Said Yüksekdağ)

Hayatı pahasına bile olsa anne hiç çekinmeden ortaya atılır, ileride karşılığını alırım düşüncesini taşımadan, maddi bir şey beklemeden! Anne gibi bir fedai hiç gördünüz mü? (Abdülkadir Haktanır)

Karşılaştığım bir özellikten dolayı gözlerime inanamadım. Sinan’ın eserlerinde en ufak bir çıktı ve desen dahi tesadüf değil. Renklere bile bir fonksiyon yüklenmiş. Çünkü yapıyı herşeyi ile bir bütün olarak ele almış. Bütün ölçülerini ebced hesabına göre yapmış ve bir ana temayı temel almış…