Doğduğundan beri bir dediği iki edilmeyen, her istediğine kavuşan, isteğinin yaşı ile uyumlu olup olmadığına bakılmayan, emek sarf etmeden, değerini bilmeden alınanları, yapılanları hak görerek yetişen bir çocuğun; sorumluluk sahibi, doyumlu, çalışarak kazanmanın erdemine inanan, bir şeyleri elde etmek için emek sarf etmesi gerektiğini bilerek çalışan bir birey olmasını beklemek mümkün mü?

Allah’ım! Sen beni eksiksiz özürsüz yarattın; çocuktum, büyüttün ve yeterli miktarda rızk verdin bana. Allah’ım! Ben, indirdiğin ve kendisiyle kullarını müjdelediğin Kitabında şöyle buyurduğunu gördüm: “Ey kendi aleyhlerinde haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin; Allah bütün günahları bağışlar.”

Ey seçkin kulun Muhammed’in Rabbi! Ey Cennet ve Cehennemin Rabbi! Ey peygamberlerin ve hayırlıların Rabbi!
Ey Sıddîklar ve iyilerin Rabbi! Ey küçüklerin ve büyüklerin Rabbi! Ey tohumların ve meyvelerin Rabbi!
Ey güllerin ve çiçeklerin Rabbi! Ey nehirlerin ve ağaçların Rabbi! Ey açıklananların ve gizlenenlerin Rabbi!…

İki dünyanın hayatı elimden kaçsa ve bütün kainat düşman kesilip beni terk etse, benim yine gam çekmemem gerekir; çünkü Sen benim Rabbim ve Halıkım ve İlahımsın.

Ya Rabbi, bize dünya ve ahirette güzellik ver ve Cehennem azabından bizi koru!