Bugün bize çok rahat görünen şekillerde, insanlar hakkında gelişigüzel konuşabiliyoruz. Onların hoşlanmayacağı şeyleri arkalarından söylemekte bir sakınca görmüyoruz. Bu rahatlık içinde, bazan aslı olmayan iddialar, iftiralar bile dilden dile dolaşıp yayılabiliyor. Hattâ bu iddialar, insanların iffet ve namuslarını zan altına alacak seviyelere bile varabiliyor…
(ÜMİT ŞİMŞEK)

“Üstün denildiği zaman çocuk ‘ben üstün zekalıymışım’ diyor. Kendini zeki ve üstün görüyor, diğer çocuklara karşı kendisine narsistik eğilimleri besleniyor, ego kabarması oluyor” dedi. Tarhan, ailelere çocuklarının fiziksel ve sosyal gelişimlerini görebilmeleri için Denver Testi uygulanmasını tavsiye etti.
(Prof. Dr. Nevzat Tarhan)

Son zamanlarda deizm daha çok tartışılıyor. Dini ve kültürel derslerin okullarda sayıca artırılmasına rağmen beklenen etkinin görülmemesi şaşırtıyor.
Kanaatimce bunda iki etken söz konusu: Birincisi, “bilgi aktarımı” yolu ile ne matematiği ne de ahlaki değerleri öğretebiliyorsunuz. ‘Bilginin’ zihinde çıktığı yolculukta ‘inanç’ halini alması, irfana dönüşmesi için bazı safhalardan geçmesi gerekiyor. (Prof. Dr. Osman Çakmak)

Hakikat, zıttının asla başaramayacağı bir şekilde, kalbin damağında güzel bir iz bırakır. Yanlış bunu beceremez. Bâtıl sek olarak katlanılır zehir değildir. Ancak başka bir doğru için, bazen yalnız bir dane-i hakikat için, yani tadının arada bir dile değmesi için, dadanılandır o. İptiladır. Bir üzüm hatrına içilen bir tencere hoşaftır…
(Ahmet Ay)

Zıtlıklar olmazsa, hayatı nasıl anlayıp algılayabilirdik? Karanlık olmasa kim anlayacaktı ki ışığın o muazzam berraklığını. Beyazın karşısında siyah olmasaydı kıymeti bilinmezdi ki beyazın. Çünkü siyahlar fark ettirir beyazın güzelliğini. Evrende birçok rengin temelini oluşturur siyah ve beyaz…
(Dr. Selçuk Eskiçubuk)