“Kadın dört hasleti için nikahlanır: Malı için, soyu için, güzelliği için, dini için. Sen dindarı seç de huzur bul.” (Hadis) Bir ailenin sağlıklı olabilmesi, ilk baştan onun doğru kurulmasına bağlıdır. Genelde evlenecek çiftlerden her biri kendi kazanımları ve ailelerinden getirdikleri kurallar ile yeni bir yuvanın temelini atarlar. Ailenin idaresinden çocukların terbiye ve eğitimine kadar her şey atılacak bu temele bağlıdır… (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Aslında ne kadar kolaydı kapıyı çekip çıkmak… Çalışan kadın olmak… Şıkır şıkır giyinip süslenip; işi gücü, ne var ne yoksa evde bırakmak… Evde sadece işler değildi kalan; kadınlığımı bıraktım yıllarca, yeteneklerimi ve huzurumu da. Fıtratım evde beni bekledi ve ben ise ondan bihaber dışarıda huzuru aradım. Onsuz olamadı, fıtratıma rağmen bulamadım mutlu olmanın yolunu… Kadın olmanın en ayrıcalıklı hissini tatmıştım ilk defa; anne olduğumda… (Gonca Anıl’ın yazısı..)

Bir insan iken birkaç insan gibi yaşamaya başlıyoruz. Fakat Kur’an’da demiyor mu: “Allah, hiç kimseye gücünün yeteceğinden fazla birşey yüklemez.” Hem yine demiyor mu: “Allah sizin için kolaylık ister, zorluk istemez.” O halde birşeyler artık taşınmaz, hayat yaşanmaz geldiğinde omuzlarındakini sınaman gerekmez mi? Neden onları tenzih edip, kutsallaştırıp veya masumlaştırıp kendini suçluyorsun? Belki o yükün tamamı senin değildir? Belki sen başkalarınınkini yüklenmişsindir? (Ahmet Ay’ın yazısı..)

Bir diğer husus da, öğrendiklerimizden hatasız bir ebeveynlik modeli çıkarma ısrarımızdır. Bu da aslında çocuk eğitimini, salt çocuk ve ebeveynlik ilişkisi üzerinden değerlendirmeye çalıştığımızın bir başka göstergesi. Halbuki anlatmaya ya da yapmaya çalıştığım şey; çocuk üzerinden sahip olduğumuz rolün, diğer tüm rollerimize sirayet etmesi gereken yanlarının altını çizmek. Çocuğu eğitmek değil, çocukla eğitilmek yani… (Tuğba Akbey İnan’ın yazısı..)

Durumundan oğluna karşı bir kırgınlığı olduğu belliydi. Daha sonra: “Hayır, Yâ Resûlellah! Oğlum çok iyidir, bana karşı hürmet ve itaatte kusur etmezdi. Ancak evlendikten sonra, özellikle de son zamanlarda bana karşı davranışları çok değişti ve kalbimi kırdı. Bu bakımdan ona biraz dargınım.” dedi. Bunun üzerine Resûl-i Ekrem Efendimiz, ashabına odun toplayıp büyük bir ateş yakmalarını emrettiler. Kadın: “ Ey Allah’ın Resûlü! Ne için ateş yaktırıyorsunuz? diye sordu. Allah Resûlü: “Oğlun Alkame’yi yakmak için.” diye buyurdu… (Mehmed Kırkıncı’nın yazısı..)