“Nur talebeleri teneffüs vakti veya işi olmadığı zaman Risale yazmayı kendine vazife edinsin.”
Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin sağlığında, yakın talebeleri tarafından kaleme alınarak Nur talebelerine gönderilen bir mektupta, Risalelerin Osmanlı hattıyla yazılmasına önem verilmesi isteniyor…

Âl-i İmran Sûresinin 159. âyetinde, “Allah’ın bir rahmet eseridir ki, sen onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer huysuz ve katı kalpli birisi olsaydın muhakkak onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi” buyurmaktadır.
Peygamberimiz şahsına yapılan kötülüklerden dolayı hiçbir şekilde intikam almayı düşünmemiştir. Ayrıca o, insanların en az kızanı, en çabuk razı olanı ve bağışlayanı idi. (Abdülkadir HAKTANIR)

– Allah insana izin vermiş, düşündüğü her şeyi konuşamaz, fakat konuştuğu her şeyi düşünür. – Ayıpsız dost arayan dostsuz kalır. – İşin başında sonunu gör da, sonunda pişman olma.(Abdülkadir HAKTANIR)

Bütün insanların içinde olan ruhu, rızk ve maişetine onu sevk edecek fıtri bir kabiliyet mevcut olmaktadır ki, başka bir tabirle bu vücuda faydalı şeyleri cezb ve celbeden kuvvettir. (Abdülkadir HAKTANIR)

Rubûbiyet; Cenâb-ı Hakk’ın her zaman her yerde her mahlûka, muhtaç olduğu şeyleri vermesi, terbiye ve tedbir etmesi ve mâlikiyyeti ve besleyiciliği keyfiyetidir. Ubûdiyet ise; kul olduğunu bilip Allah’a itaat etmek, Allah’a teslim olup, Kur’ân ve Peygamber (asm) vasıtası ile verilen emirleri aynen icra ve tatbike çalışmaktır.(Rüstem Garzanlı)