…Gel gör ki, bir Hak elçisine ve bir İlâhî fermana muhatap olmayan insanlar, bu manevî sözlere, ya kulak tıkayıp sadece dünyanın gecici zevk ve menfaatleri için çalışmışlar, yahut o kelâmlara yanlış mânâlar vererek bâtıl mabudlara tapmışlardır…

Hep daha bir ileri; daha fazla; en çok diyesimiz var değil mi?

Ulaştığımız yeri beğenmeyip, hep daha da fazlasını isteyesimiz var, değil mi? [Halil İbrahim DEDE]

Bu teşebbüsün de geçersiz kaldığını gören gizli komiteler, bu defa “çağdaş” görünümlü yeni yetme gençlerin elleriyle nurlu hakikatlerin takdim usulünü sulandırmaya başladılar. Hakikatin içine batılı karıştırıp bulandırmaktan bir yönüyle daha tehlikelisi olan sulandırma, değerler manzumesini imha planlarının en sinsi olanıdır… [Ahmet AKCAN]

Yapılan araştırmalarda tüketim konusunda ailede kadın ve çocukların tercihlerinin ön plânda olduğu ortaya çıkmıştır.

Bediüzzaman’ın mesleğini ‘hatve’leri olarak tarif ettiği acz, fakr, şefkat ve tefekkür aslında birbirinden ayrı yapılması gereken şeyler değil, birbirini tetiklemesi, dokuması ve bulaması gereken şeyler. Örneğin: Aczin bilincine varılmadan hissedilen bir fakirlik olabileceğini inanmıyorum ben. Yani o insan zatında fakir olabilir, ama fakir olduğunu hissetmez/düşünmez aciz olduğunu idrak etmedikçe. Karşılanması gereken ihtiyaçlarının çokluğu, ona, bilakis ‘zenginlik’ gibi görünür. Tüketir de […]