Şüphesiz iman edip salih ameller işleyen, namazı dosdoğru kılan ve zekâtı verenlerin mükâfatları Rableri katındadır. Onlara korku yoktur. Onlar mahzun da olmayacaklardır. “Bakara Sûresi 277. Ayet Meali”
Şu üç şey imandandır: Azdan da vermek, tanıdığı tanımadığı her Müslümana selâm vermek, kendi aleyhine de olsa âdil davranmak. (Hadis-i Şerif)

Allah indinde bütün canlı mahlûkat içinde en kötü olanlar, inkârcılıkta ısrar edenlerdir ki onlar imana gelmezler. Onlar kendileriyle anlaşma yaptığında hiç çekinmeden her defasında anlaşmayı bozan kimselerdir. {Enfal, 55-56} ALLAH Teâla, ümmetim içinden geçen fena şeylerle amel etmedikçe veya onu konuşmadıkça o şey yüzünden ümmetimi hesaba çekmeyecektir. (Buhari, Eyman Ve’n-Nüzûr 15) [Aynadaki yılan görüntüsü insanı zehirlemediği, ateş görüntüsü insanı yakmadığı gibi, hayalimize gelen kötü düşünceler veya inkar fikirleri de amele dökülmedikçe ve konuşulmadıkça kişinin imanına zarar vermezler.]

“Kim Allah’a güvenip dayanırsa Allah ona yeter. Şüphe yok ki Allah azîzdir, hakîmdir (mutlak galiptir, tam hüküm ve hikmet sahibidir). [Enfal Sûresi 8,49] “Sahur yemeğinde bereket vardır. Bir yudum su bile içecek olsanız sahura kalkmayı ihmal etmeyiniz. Çünkü sahura kalkana Allah rahmet eder, melekler de bağışlanmaları için dua ederler.” [Müsned, 3:44] Evet, Ramazan-ı Şerifte güya alem-i İslam bir mescid hükmüne geçiyor. Öyle bir mescid ki, milyonlarla hafızlar, o mescid-i ekberin köşelerinde o Kur’an’ı, o hitab-ı semaviyi arzlılara işittiriyorlar. (29. Mektup’tan)

“- Bizim hepimiz bir oruçluyu iftar ettirecek imkâna sahip değildir…” dediler.
Bunun üzerine Resûl-i Ekrem (Sallallâhü Aleyhi ve Sellem);
“Allahû Teâlâ bu sevabı bir oruçluya bir hurma veya bir yudum su ya da bir içim süt ile iftar ettirene de verir” buyurdular…

Ey iman edenler! Allah ve Resulü size hayat verecek hakikatlere sizi davet ettiğinde ona icabet edin. [Enfal Suresi, 24] Şeytan sizi fakir olacaksınız diye korkutur, size cimriliği emreder… (Bakara 268)
Dehşet aldığın zaman, İbrahim Hakkı gibi “Mevlâ görelim neyler / Neylerse güzel eyler” de, pencerelerden seyret, içlerine girme. (20. Mektup’tan)