Çirkin estetik tarihinde ondokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde ve daha sonra anlaşılmıştır. Charles Lalo isimli faransız estetikçisi tıpkı Bediüzzaman gibi çirkinin güzelin meratibini ortaya çıkardığını söyleyerek hep banal telakki edilen çirkini kategorize edip güzelin yanına ve onsuz olmazına koymuştur. (Prof. Dr. Himmet Uç)

Ne var ki, bu kadarcık bir hamiyetin teşvikiyle büyük bir ummanın girdablarına dalmasını, ilim ve mantık zemininde makul bir yere koymanın imkânı yok. Karadeniz mizacının coşkun bir tezahürü olması ihtimali de Külünk’ün hatalarına mazeret teşkil etmez, edemez…

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ بِهِ نَسْتَعِينُ TAHİRÎ AĞABEY HAKKINDA Tahirî Ağabeyle görüşmemizin başlangıcını net bir tazda hatırlayamıyorum. Fakat İstanbul’a geldiğinde Süleymaniye dershanesindeki küçük odamda görüştüğümü, sorduğum bir sual sebebiyle çok net hatırladığım gibi, bu görüşmedeki samimilikten de, önceden görüştüğümüzü tahmin ederim. Her nedense tarihî hadiselerimin tarihlerini net olarak bilemiyorum. Bu küçük odamda Tahirî Ağabey’den sorduğum mes’eleye gelince: Bunun mahremane […]

Mesleğimiz hilletti, husumetle yitirdik,
Mesleğimiz muhabbet, nefret ile bitirdik,
Kusur örten, gizleyen, gıybet nedir bilmezdik,
Mesleğimiz tebliğdi… Zem-iftira devşirdik.

Değişim diye peşine düştüğümüz birçok içtimai reçetenin doktor masasında veya hastanın elinde kaldığı bir dönemde… Birçok insan Osmanlı terbiye ve kültür sisteminden çıkıp batıya endekslendiğimiz dönemde… Karınca kararınca karihalarının yettiği oranda yeni Türk devletini götürecek yeni tipler ve karakterler üretmeye gayret ettiler.  Namık Kemal kahramanlık miti üretirken ihtilalin kapısına dayandı. Ömrü sürgünlerde geçti, sahipsiz, bigane bir adada dünyadan göç etti. […]