29 Ekim-27 Kasım tarihleri arasında Arnavutluk, Kosova, Makedonya ve Sırbistan’da sırf Risale-i Nurlara hizmet için bulunduğum müddet içerisinde yaşadığım bazı hatıraları kardeşlerle paylaşmakta fayda mülahaza ettiğimden bunu yazıyorum (Abdülkadir HAKTANIR)

Evvela; Avrupa’da netice alınabilecek bir hizmette muvaffak olmak için, genellemelerden vazgeçmek ve rahmet-i ilahiyeden ümit kesmeden iman ve Kur’an hakikatlarını bıkmadan neşretmeye devam etmek şarttır. Bu konuda Bediüzzaman hazretlerinin şu düsturları bizlere rehber olacaktır.. (Hollanda İslam Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ahmet Akgündüz’ün tebliği.. )

.. Aynı gün hapishaneye ziyarete gittik. Müdüre hanıma götürdüğümüz hediyeler ve risale-i nurların yanında verdiğimiz başörtüsünü hemen taktı. 460 Müslüman mahkûmu ziyarete geldik deyince, mahkûmları toplatıp onlara bu insanlar sizler için Türkiye’den geldi diyerek bizleri tanıttı. Bizlerde Risale-i Nurları dağıtırken bu kitaplar hapishanede yazıldı deyince mahkûmlar ayrı bir ilgi-alaka gösterdiler… (Ruanda Hizmet Mektubu – Ruanda’da neler oluyor?)

Dersleri takip eden genelde yerli halktan şeyh adıyla andıkları kişiler ve samimi Müslümanlar var. Hizmet bölgelere ayrılmış ve her bölge kendi arasında düzenli olarak meşveret yapıyor ve bununla birlikte her ay dershanede umumi meşverete katılıyorlar (Zülküf YILDIRIM)

Belli günlerde dersler yapacağını, bundan sonra görevinin Risale-i nurları yaymak ve sahip çıkmak olduğunu tekrar tekrar söyledi. Böylelikle Gine’de ilk Medrese-i Nuriyemiz açılmış oldu.