Hac ibadetini gerçekleştirmek üzere Suudi Arabistan’a giden hacı kafilelerinden ilki İstanbul’a döndü.

Bahtiyar Cardilli’yi kesin bir karar vermeye sürükleyen başka sebepler de vardı elbette. İslam’ın kaynakları sağlam, saf ve güzel bir din olduğunu tespit etmişti: “İslam’da Allah ile kul arasına kimse giremiyor. Herkes direkt Allah ile temas kurabiliyor. Allah sizi her zaman ve her yerde duyabiliyor. Nerde olursanız olun, bunun bir önemi yok. Arada kimsenin bulanmasına gerek yok. İslam’da harikulâde güzel prensipler ver: zekât, dürüstlük, fakirlere yardım…

Yetimhanenin müdürü Abdis Saloom Sheikh, Türkiye’den gönderilen yardımların yetim çocukları mutlu ettiğini söyledi. Üç kısımdan oluşan yetimhanede kalan çocukların ihtiyaçlarının hayırseverlerin yardımlarıyla karşılandığını anlatan Sheikh, “Yetimhanede 300 çocuk bulunuyor. Yemek ve giyimde sıkıntımız yok. Hayırseverler ihtiyaçları karşılıyor. Türkiye’den çok yardım geliyor. Bayramda yardım gönderenlerden Allah razı olsun. Yetimler çok mutlu oldular. Onlara çok dua ediyoruz.” dedi.

Türk okulları ve bu ülkedeki Türk sivil toplum kuruluşları tarafından dağıtılan etler, fakirlerin yüzünü güldürdü. Halkın büyük bir kısmının Şafii mezhebine bağlı olduğu Endonezya’ da kurban kesebilenlerin sayısı çok az. “Endonezya ülkemize çok uzak olabilir, ama Endonezyalılar bize çok yakın. Bunu hacca giden Türk vatandaşları da sık sık dile getirir. Bu ülke ne kadar da ekonomik olarak gelişse de, milyonlarca ifade edilen fakiri barındırıyor. Halka dağıttığımız kurban etiyle az da olsa yardımda bulunmak istedik”

Evet, Müslüman oldular diyorum hem de onca Hıristiyan’ın içinde, nüfusun yüzde 90’nın Hıristiyan olduğu bir memlekette İslamiyet’i seçtiler veya bizim tabirimizle “dinlerini tamamladılar”. Aslında bu mana benim burada ifade ettiğim kadar kolay bir mana değil, bunu yaşamak, şahit olmak lazım. Kurban ibadeti, İnsanları dayanışmaya, birlik ve beraberliğe iten, “Allah’ın ipine sımsıkı sarılın” ayetini bizlere canlı örneği ile gösteren bir ibadettir… Yaklaşık 10 bin km uzaktaki birini düşündüren, onun acısını ve sevincini paylaştıran bir ibadettir… (Filipinler’den güzel bir mektup)