Afyon’un Bolvadin ilçesinin Kemerkaya köyünde doğdu.1948’de Bediüzzaman’ın hizmetine girdi. Askerlik dönüşü Bediüzzaman “Ben seni vermeyeceğim , ben seni vermeyeceğim“ der kendisine. Bediüzzaman onun köyüne kadar gider. Köyüne iki defa gitti, ikincisinde razı oldu ve geldi. Bediüzzaman’ı ilk defa on altı yaşında Afyon Hapsinde görür.. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Dünyada kâinat kitabından daha güzel, daha anlamlı bir kitap var mı ki, ondan başlayalım? Yok, öyleyse ilk önce, kâinat kitabını okumaktan başlamalıyız. (Dr. Selçuk Eskiçubuk)

Risâle-i Nur’un tilmizleri, şâkirdleri, talebeleri, Hizmette hareket ederken ucu nereye dokunuyor gidiyor bilsin bunu (Muhammed Numan ÖZEL)

Genellikle (Ben de dahil olmak üzere) ilim adamları kitaplarını kendi el yazılarıyla veya daktilo ile müsvedde olarak yazarlar. Arkasından bunları temize çektirirler. Daha sonra üzerinde düzeltme yaparak, iki, üç ve bazen dört defa düzelttikten sonra, esas metin ortaya çıkar. Risale-i Nur‘lar ise bir çok yerlerinde ifade edildiği gibi, Bediüzzaman Said Nursi tarafından söylenilmiş ve kâtip dediğimiz diğer biri tarafından veya hatta bazen birkaç kişi tarafından yazılmış metinlerdir. (Prof. Dr. Servet Armağan’ın yazısı..)

Ahmet Hamdi Başar, sözde din adamlarından üzüntüyle şöyle bahseder; “Dindar gözükmemek için herkes elinden geleni yapıyordu, iki eski hoca mebus vardı, bunlardan biri Allah’a küfür ediyor diğeri bütçeden camilere verilen tahsisatın halk evlerine devredilmesini istiyordu.” (Çetin Kılıç’ın yazısı..)