Nefsini hesaba çekme kararına varan kimse, ilk önce kendini tanıması için araştırmaya başlarken kendine: Ben kimim. Nereden geldim. Beni buraya kim gönderdi, burada benim asil görevim ne, en son nereye gideceğim, sorularını sorar… (Abdülkadir Haktanır)

Malum Kur’an-ı Kerim’de ibret alınsın diye bazı kıssalar anlatılır. Bu kıssaları herkes niyetine ve kabiliyetine göre yorumlasa da aslında örtbas edilmeyecek kadar ayan beyan hikmetlerle dolu olup, birer hikayeden ibaret olmadığı bir hakikattir. (Eyüphan Kaya’nın yazısı..)

Şimdilerde Üstadımın Tarihçe-i Hayatını okumamış kimselere “Hayatım, Nurlu Hayatım..” gibi başka şahısların hocaların kitapları okutulmakta…(Muhammed Numan)

Din terbiyesi alan, her hususta örnek olur, Sonra, Rabbini kendisine yardımcı bulur (Abdülkadir Haktanır)

Sana daha önce “Ağlama ne olur gül artık. Gülmek senin hakkındır.”demiştim.
Şimdi ise “Sana gülmek yasak”diyorum. Sanma ki bu bir çelişki; sanma ki bunlar birbirine mâni. Aksine bunlar birbiriyle iç içe…
Gülmek,üzerine yüklenen ebedî dâvânın ağırlığından gafleti anlatıyorsa;o sana yasak!..