Bir adam Hz. Ömer (r.a.)’in yanında bir hususta şâhitlikte bulunmuştu. Ömer ibnü’l-Hattâb hazretleri ona; “Ben seni tanımıyorum, seni tanıyan birini getir”, dedi. Orada bulunanlardan birisi, “Ben onu tanıyorum”, deyince Hz. Ömer, “Nasıl bilirsin?” diye sordu…

Ecdat tartışması aldı başını gidiyor. Ne çok tarihçimiz ve ne çok tarih filozofumuz varmış meğer. Hayret. Her şey bu yalnızca köşelerinden kükreyebilen aslanlarımızın buyurduğu keskinlikte halledilebilmiş olsaydı tarih diye bir disipline de ihtiyaç kalmazdı.

Her kademesi bir tuzaktır yedinciye ulaşırsan sırrı anlarsın. Nefsi Emmare; Zincirli kilitli ellerHer daim günaha sokmak ister. Günaha meyleder insan, günahtan kaçışın şeytandan kaçışın kadardır. Nefsi Levvame; Dayanamazsında girersin günaha sonra anlarsın hata ettiğini pişmanlık duyarsın.. (Nuriye Çeleğen’den..)

Bu medeniyet-i hazıra, beşerin yüzde seksenini meşakkate, şekavete atmış. (…) Bu devirde sû-i istimâlât o dereceye vardı ki, bir sermâyedar, kendi yerinde oturup, bankalar vâsıtasıyla bir günde bir milyon kazandığı halde; bir bîçare amele, sabahtan akşama kadar, tahte’l-arz mâdenlerde çalışıp, kùt-u lâyemût derecesinde, on kuruşluk bir ücret kazanıyor.

Peygamberler bizim için birer rehber ve yol göstericidirler. Her bir Peygamberin hayatı bizim için hikmet ve ibret verici olaylarla doludur. Bu olaylar karşısında onların tavrı bize örnek olmakta ve o gibi hadiseler bizim de başımıza gelirse bizde onlar gibi olalım ve öyle davranalım diye onların başından geçen olaylar bize nakledilir.