Hadiselerin üzerine çıkabilmek ve onları kendimizden ayrı düşünmek, doğru karar verebilmemizde en mühim esastır. Bunun için başkasının derdine derman bulabiliriz amma kendi derdimize derman olamayız. Bu demektir ki, derdi çarşaf gibi başımıza geçirmişiz ki, etrafımızı göremiyoruz… (Hekimoğlu İsmail’in kaleminden..)

Ey güllerin Efendisi, Ve ey başımdaki tacım, Sana bakmaya yüzüm yok,Fakat sana çok muhtacım.
Günah bataklığındayız, Dünyamız çekilmez oldu, Bu günah bataklıkları, Başımıza bela oldu.

Erek Dağı eteğinde hayatını sürdürür, Orada bir mağarada her kesten uzak durur.
Şeyh Said hadisesiyle hiçbir ilgisi yoktu, Ancak O’na iftiralar atan insanlar çoktu.
Hatta olay öncesinde O’na haber verdiler, Destek vermeleri için yardım da istediler.

Yastığa otururken, bir anda gönlü ısınmış ağaya. O köyde yaşamaya, o adama köle olmaya karar vermiş. Karnının doyması yetermiş ona. Başka bir şey aklından bile geçmiyormuş. (Cüneyd Suavi’nin kaleminden güzel bir hikaye..)

Gazete ve dergilerde hakkında yapılan atıflarda kendinden söz edilen ancak niyeti anlaşılmayan, iyi niyetli düzeltmeleri siyasi anlam yüklenen bir kişiydi Bediüzzaman. Gelenekçi miydi, yenilikçi miydi? Değişim konusunda ne düşünüyordu ve ne yapıyordu? İnançlar gibi dogmatik konularda ve günlük yaşam gibi modernizmin etki alanı olan konularda tutum ve yaklaşımları nelerdi? Bütün bu sorulara psikososyal bir bakışla… Prof. Dr. Nevzat Tarhan analiz etti.