Ailenin bütünlüğünü tehdit eden maddi, manevi olumsuzluklara karşı birlikte mücadele edilir; çünkü söz konusu olan Allah’ın emanet ettiği o aileyi bütün ferdleriyle saadet-i ebediyeye çıkarmak vazifesidir. Anne babanın bu durumda hemfikir olması, sorumluluklarının farkında olması, yeni nesle en iyi eğitimi vermek için daim istişare ve gayret içinde olması gibi yüksek şuur ancak ebedi hayatta devam edecek bir beraberliğin hatırına mümkündür.

Yazılarınızı okuyorum. Gördüğüm kadarıyla siz, her şeyi dine veya Bediüzzaman’a bağlıyorsunuz. Sizin hiç dünya görüşünüz yok mu? Sorusuna Vehbi Karakaş’ın vermiş olduğu güzel bir cevabı okuyacaksınız.

Hafız Ağabey, iki gün önce hafızalardan silinemeyecek müthiş bir olay yaşadık. Olayın şokunu hâlâ üzerimizden atabilmiş değiliz. Dün değil evvelki gece kurşun sesleriyle uyandık. Sanki imha edilmek üzere cephede basılmış şehit adayları gibiydik.

Bana öyle geliyor ki günlük olaylar kafamızı, kalbimizi o kadar istila ve işgal ediyor ki, asıl düşünmemiz gereken meseleleri düşünemiyor, hayatın gayesine ait esas konuları hatırlayamaz hale bile geliyoruz. Bu durumda ister istemez İmam-ı Şafii Hazretleri’nin her sabah hayatının gayesini düşünme örneği geliyor aklımıza. Ancak o zaman hatırlıyoruz her sabah bizden de sekiz şeyin istendiğini… (Başlığa tıklayıp Orjinal yazıya ulaşabilirsiniz..)

Mahşer gününde bazı insanlar bakacaklar ki: Defterlerinde çokça namaz, niyaz, hac, kur’an okumalar ve birçok ibadetin yazılı olduğunu görecek ve şaşıracaklar. Diyecek ki: Ya rabbi ben bunlardan hiçbirini yapmadım ki bu nasıl olabilir? Cenab-ı Hakk : “Falancalar senin gıybetini yaptılar bende onların ibadetini onların defterinden sildim senin defterine yazdım” der.