Akrabalarımız, özellikle hala, teyze, amca, dayı, gibi yakınlarımız aileden sayılır. Onları kendi yakınlarımız bilerek davranışlarımızı ayarlamakta büyük faydalar vardır. Rasûlüllah (s.a.s): “Teyze, anne yerindedir” (Tirmizi, Birr, 5) buyuruyor. Amca da baba yerindedir. (Abdülkadir Haktanır)

Yirminci asrın mahsulu olan bugünkü insanına, maddi hayatını te’min etmeye onların anne ve babaları  çalışmışlarsa da, maneviyattan zavallılar kendileri yoksun olduklari için,  Allahın en büyük hediyesi olan evlatlarına manevi bilgileri veremediler. (Abdülkadir Haktanır)

Bazı fezâil kitaplarında ve bunlara bağlı olarak kimi Müslümanlar arasında Reğâib gecesinin, Peygamberimiz’in dünyaya teşriflerinin ilk halkasını teşkil eden anne rahmine şeref verdiği gece olduğu şeklinde yaygın bir telakki vardır. (Sorularla İslamiyet)

  “Ey Türk kardeş! Bilhassa sen dikkat et! Senin milliyetin İslâmiyet’le imtizaç etmiş. Ondan kabil-i tefrik değil. Tefrik etsen mahvsın! Bütün senin mazideki mefahirin, İslâmiyet defterine geçmiş.  Bu mefahir, zemin yüzünde hiçbir kuvvetle silinmediği halde, sen şeytanların vesveseleriyle, desiseleriyle o mefahiri kalbinden silme!” (1) “Ey Türk kardeş! Bilhassa sen dikkat et!” diye iki hitap ve iki ünlem cümlesiyle başlar, Bediüzzaman. […]

Carlyle şöyle diyor: Kur’anı bir kere dikkatle okursanız, onun hususiyetlerini izhara başladığını görürsünüz. Kur’anın güzelliği, diğer bütün edebî (edebiyatla ilgili) eserlerin güzelliklerinden kabil-i temyizdir. (üstündür) Kur’anın başlıca hususiyetlerinden biri, onun asliyetidir. (degişmemiş olmasıdır) Benim fikir ve kanaatıma göre, Kur’an serapa samimiyet ve hakkaniyetle doludur. Hazret-i Muhammed’in (A.S.M.) cihana tebliğ ettiği davet, hak ve hakikattır (Abdülkadir Haktanır)