Bildiğim şeyi, neden tekrar öğreneyim!?
Bilim’in verdiği Zararlar,
Aydınlanma mı, Karartma mı?!
Görüntü’nün İktidarı: Kurgu’nun, Gerçeğe Galebesi!
(Ayhan KÜFLÜOĞLU)

Geçenlerde telefonuma bir son dakika haberi geldi. Ünlü tiyatro ve sinema oyuncularından biri vefat etmişti. Mesaja tıklayıp haberin içeriğini okumaya başladım. Vefat eden oyuncu bir süredir ciddi bir hastalıktan muzdaripmiş. Doktorlar birkaç gün önce ailesine “Her an, her şeye hazırlıklı olun!” demiş…
(Muhiddin Yenigün)

Çoğu zihinde dolaşan, doğru bilinen yanlışlardan birisi de şudur ki: Bilim/sellik’in; “araştırma ve bilgi” işi; İslâm’ın ise bir “önkabül ve inanç, teslimiyet” işi olduğu söylenir. Klişe bir söz olarak: “Bilim”de, araştırma ve sorgulamanın esas olduğu; fakat “din”de, sorgulama ve soru sormanın; küfür ve dinden çıkma ve inancını kaybetme olduğu, iddia edilir! Halbuki bu söz, anlamsız ve içi boş bir retorik ve demagojiden ibaret! (Ayhan KÜFLÜOĞLU)

Hikmet-i Kur’âniye ise, nokta-i istinadı, kuvvete bedel “hakkı” kabul eder. Gayede menfaate bedel “fazilet ve rıza-i İlâhîyi” kabul eder. (Abdülkadir Haktanır)

Kader, nefsi gururdan ve cüz’-i ihtiyârî, adem-i mes’uliyetten kurtarmak içindir ki, mesâil-i îmâniyyeye girmişler. (Abdülkadir Haktanır)