Bu kaynaklar bize egoistliği yasaklayıp,  kendi menfaatini düşünen bencil olmaktan kurtarmak için, en yakınımızdan başlamak sureti ile başkalarına da hayır ve iyiliği, emir ve tavsiye etmeyi  emrederek kötülükten günahlardan âhiret hayatımızda bize pahalıya patlayacak iş ve hareketlerden biz Müslümanları yasaklıyor (Abdülkadir Haktanır)

Dünyadaki işimiz: “Sultan-ı Ezelî, bütün mevcudatı içinde biz insanları seçmiş ve emanet-i kübrayı bize vermiştir. Biz haşir yoluyla saadet-i ebediyeye müteveccihen hareket etmekteyiz. Dünyadaki işimiz de, o saadet-i ebediye yollarını temin etmekle, re’s-ül malımız olan istidadlarımızı nemalandırmaktır.” (Abdülkadir HAKTANIR)

Ey nefis! Nefsine muhabbet değil, belki adavet etmelisin veyahut acımalısın veyahut mutmainne olduktan sonra şefkat etmelisin (Abdülkadir Haktanır)

Gördüm ki, müte­dey­yin bir ehl-i ilim, fikr-i siyasîsine muhalif bir âlim-i sa­lihi, tekfir dere­cesinde tezyif etti. Ve kendi fikrinde olan bir münafığı, hürmetkârâne medhetti. İşte, siyasetin bu fena netice­lerinden ürktüm (Abdülkadir Haktanır)

Eğer bir adamın iyilikleri fenalıkla­rına kemiyeten veya keyfiyeten ziyade gelse, o adam muhab­bete ve hürmete müste­haktır. Belki, kıymettar birtek ha­sene ile, çok seyyi­âtına nazar-ı afla bakmak lâ­zımdır (Abdülkadir Haktanır)