Bırakmadın bir lahza. küfürle cihadını, En müthiş kȃfire, bildirebildin haddını.
Çelik bir kal’aydın, hasmına karşı, Yüksek sesle okudun, istiklal marşı (Abdülkadir Haktanır)

Evet, İki Cihan Güneşi’nden nur alan o insanlar, o kadar muazzez ve erişilmez insanlardır ki, o nurdan aldıkları seciyeyle aşk ve teslimiyetin, bağlılık ve fedakârlığın eşsiz timsali olmuşlardır. Onlar, fazilette, ibadette, haşyette, şecaatte, alicenaplıkta, teslimiyette birbiriyle yarış halinde oldular…
(Mehmed Kırkıncı)

Eğer takip edilen sistem Batı ile bizim aramızda tarafsız bir bölgeyi teşkil etseydi, “Bırakalım da çocuklar yetişkin çağa geldiklerinde kendi inançlarını seçsinler” şeklindeki mülâhazalarda belki bir haklılık payı aranabilirdi. Fakat failsizlik ve hikmetsizlik esaslarına takıntılı bir anlayışın, doğrudan doğruya dinsiz nesiller yetiştirmeyi amaçlayan bir anlayıştan farkı nedir? (Ümit Şimşek)

Nurlardan günde en az bir sahife okumak. Yolda, işinde, yürürken o gün okuduğun mevzuları zihnen tekrar etmeye çalışmak. “Vakit nakit” olduğunu bilip- elimizde vakitten başka sermayemiz olmadığını idraki ile hafıza dinç iken Kura’nı Kerim, Hadis ve Risalerden ezberlemeye çalışmak (Abdülkadir Haktanır)

Evvela şunu beyân edelim ki, bütün İslam hukukçuları, bir bedel karşılığı oynanırsa, namazı tehir etmek gibi bir vacibin terkine sebeb olursa, kısaca haram şeylere vesile olursa, satrancın kesin olarak haram olduğunda ittifak etmişlerdir…