Evrendeki herşey akıyor, ve akan herşey zamanın değişimiyle değişiyor, başkalaşıyor. Bu değişimde sonuçların hemen önünde görülen sebepler, etkinlik iddiasıyla boy gösteriyorlar. Ya da, insan öyle algılamak istediği için, etkin ve yetkin görülüyorlar.

Peygamber (s.a.v) bu da’vetiyle ehl-i kitaba diyor ki:”Tevhîde gelin, Yahûdîlik ve Hıristiyanlığı bırakın. Hakîkî tevhîd dersini veren ve bütün peygamberlerin dini olan İslamiyeti kabul edin. Bundan başka kurtuluşunuz ve çıkış yolunuz yoktur.”

Günümüz dünyasında İslam’la ilişkimiz, insanlığın aradığı barış, huzur ve mutluluğu getirecek medeniyeti inşa edecek konumdan uzaklaştı. Yüreklerimiz imanın güzelliklerinden uzaklaştığı için eşyaya da İslam’ın güzelliğini taşıyamaz olduk. İmtihanları kaybettik, ümidimizi kaybettik, gündemden düşerken, bizi birbirimize düşürdüler. (Mehmet Abidin Kartal)

Dostlar arasında hatt-ı muvasalayı temin eden bir derya-yı manevidir. Vefa, hasbi ve ivazsız bağını koparmayan bir dostluk ilişkisidir. Vefanın en mümeyyiz vasfı unutmamaktır. (Abdülkadir Haktanır)

Uhuvvet ve ihlâs düsturlarını neredeyse ezbere yakın anlatırken uygulamada bu satırda bile ihlâsı kaçırdığımı fark ettiniz mi? Ümitsizlik vermek için anlatmıyorum bunları, zira muhatabım siz değilsiniz ki! Doğrudan muhatap nefsim olduğu için ona ümidi nasıl verebilirim sorarım şimdi size? …