Medine’den uzak kaldım, Döndüm deli divaneye,
Hasret ateşiyle yandım, Kor girdi bizim haneye (Ahmet TANYERİ)

Cumhuriyetin ilk yıllarında din yerine ırkçılığı yerleştirmeye çalışan bir politikanın uygulanmasıyla Doğu Anadolu vilâyetlerinin ve Kürtlerin uzun yıllar boyunca birtakım haksızlıklara ve mahrumiyetlere maruz kaldıkları bir gerçektir. (Ümit Şimşek’in yazısı..)

Avrupa’dan gelen kıyafet kanunu yaz sıcaklarında dahi erkeklerin boğazlarını kravatla sıkarlar, ve ne yazık buğün medeni görünmek için kravat takmak şart olmuştur, hanımları ise son derece çıplak gezdirir. (Abdülkadir Haktanır)

Barla Lahikasıyla Sohbet ederken dedim: Barla Lahikası Ablam, Dün Mektubat Ağabey Bana demişti Sadeleştirme Hakkında Sen Ne dersin? ..kendini de mü’min biliyor. Mâdem hak ve hakîkat olan şerîat-ı Ahmediyenin kavaninini iltizam etmiyor ve hakîki tarafgirlik etmiyor, gayr-ı müslim bir mü’min oluyor. Îmansız İslâmiyet sebeb-i necat olmadığı gibi, bilerek İslâmiyetsiz îman dahi dayanamıyor, belki necat veremiyor, denilebilir. [1] “..kendini de Asrın […]

TESÂNÜD, karşılıklı yardımlaşma; birbirine istinad etme, dayanmadır. Yâni, maddî ve manevî dayanışma hâli. Üstadımız bunu, L:318’de birbirine muavenet, birbirinin vazifesini tekmil, biribirinin sualine cevab verme, birbirinin imdadına koşma, birbirine sarılmak, hattâ birbirinin içine geçme şeklinde; L:434’te de teavün, tecavüb, teanuk şeklinde ifade etmektedir. (Abdülkadir Haktanır)