Bir akrabamı ziyaret için gittiğim bir evde, duvarda asılı, çerçevelemiş şöyle bir yazı gördüm: “ALLAH’IM BEN SENDEN RAZIYIM; SENDE, BENDEN, RAHMETİNLE RAZI OL!” altında da ev sahibin ismi.. (Halil İbrahim DEDE)

Bistam’ın büyük velisi Hasan-ı Harkani Hazretleri şöyle sesleniyor cemaatine: – Ey Müslümanlar! diyor, günlük hayatınızı Peygamberimiz’le birlikte yaşamayı ister misiniz? Dinleyenler hep bir ağızdan sesleniyorlar: ‘O’nunla birlikte yaşamayı kim istemez?‘ – Öyle ise diyor… (Abdulkadir Haktanır’ın yazısı..)

Kendi doğduğu yer, her insana, başka her yerden başka bir güzel gelir. Kendi çocuğu, başka bütün çocuklardan daha sevimli. Bilmem, başkalarının çocuklarını kendi çocuğundan daha güzel ve daha sevimli bulan kimse var mıdır? Herşey ve her insan, bize olan yakınlığı nisbetinde apayrı bir kıymet kazanır gözümüzde. (Abdulkadir Haktanır’ın yazısı..)

Sultan Mahmud tebdil-i kıyafet yapıp gezerken tıkanan lağım kanalını açmakla uğraşan bir adamın konuşması dikkatini çeker. Adamın yaptığı iş çok müstekreh olduğu için Padişahın midesi bulanır.Tam bu esnada lağımcı küreği daldırır, çıkarır. Ortalığa fena bir koku yayılır. Bu kokudan lağımcı da etkilenerek seslenir: “Yeter artık be kör nefis! Şimdi seni bu pislikten daha kötüsünün içerisine sokarım.”, der. Sultan hayretle yanındaki adamına sorar.. (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Altı aydır yüzbin dostum varken hiçbiri bana bir mektub yazamadı, bir selâm gönderemedi. Hükûmeti iğfale çalışan entrikacıların ihbaratıyla, vilayat-ı şarkıyeden tâ vilayat-ı garbiyeye kadar her yerde istintaklar, taharriyatlar devam ettiğidir. (Abdülkadir Haktanır)