Hulusi Bey, “ahirdeki sözlerin ve Mektubat’ın yazılmasına sebep” olmuştur. Bediüzzaman Hulusi Bey’in yazdıklarının takriz türünden olmadığını anlatır. Çünkü edebiyatta takriz yazarları takrizlerinin yayınlanacaklarını bildikleri için hodfuruşluğa ve tasannua kaçabilir ve kendilerine bir gösteriş zemini olduğu için hakikatı ketmedebilirler. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

“Ümmetim on beş kötülüğü işlerlerse başlarına belalar iner” Ey Allah’ın Rasûlü onlar nelerdir? Denildi. Buyurdular ki: Ganimet, mal, kredi, sermaye belli kişiler arasında devrettiği zaman… (Abdülkadir Haktanır)

Hüsn-ü zannın verdiği parlak makamları nazara alan zâtlar, sizlere bakıp içinizde mahviyet ve tevazu ve hizmetkârlık kisvesiyle görünen şakirdleri âdi, âmi adamlar görür ve der: “Bunlar mı hakikat kahramanları ve dünyaya karşı meydan okuyan? Heyhat! Bunlar nerede, evliyaları bu zamanda âciz bırakan bu kudsî hizmet mücahidleri nerede? (Abdülkadir Haktanır)

Yüce Peygamberimiz (asm); “Deccal zamanında mü’minlerin yemeği, meleklerin taamı olan tesbih ve takdisler olacaktır. Kim o günde dilinde tesbih ve takdis olursa, Allah ondan açlığı giderecektir.” demiştir. (Zafer Karlı’nın Cevşen hakkında çok güzel tespitler içeren yazısı..)

Mustafa İslamoğlu, Caner Taslaman, Emre Dorman, Mustafa Öztürk gibi isimleri eleştirdiğiniz zaman en sık aldığınız tepki türlerinden birisi de ‘iyi niyetli’ olduklarına şu an dahi inandığım mümin/mümine kardeşlerden gelen ve o insanların Kur’an’a yaptıkları hizmetleri hatırlatan ‘Aklını başına al!’ tavsiyeleridir. (Ahmet Ay)