Rus Çarı esaret altındayken Şeyh Şamil’i yemek yemek için karşısına alır, “Korkarım bu adam bizi de birazdan yer diye söylenir”. Şeyh Şamil bunu duyunca, Korkmayın dinimizde domuz eti yemek haramdır cevabını verir.

İnsanoğlunun çaresiz kaldığında aczini ifade eden hâli çok rikkatime dokunur. Sebeplere teşebbüs ettikten, yapılacakları yerine getirdikten, elindeki imkânları bütünüyle kullandıktan sonra “yapacak bir şey yok” der. Gerçekten yapacak bir şeyi yok mu insanoğlunun? Yapacağımız en önemli şey dururken neden yapacak bir şey kalmasın ki? (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Bazı bela ve musibetlerin gelmemesi için bazı kimseler diyet olarak vefat etmektedir. Yakın zamanlarda çok iyi hatırlıyorum ki bazı Ehass-ı Has vasfına sahip olan vakıflar, kardeşler trafik kazalarında vefaat etti. (Muhammed Numan ÖZEL)

İslamiyet’ten önce, cahiliye devrinde kız çocukları diri diri kuyulara atılıp öldürülüyordu. Şimdi ise hem kızlar, hem de erkekler kuyulara atılıp diri diri öldürülüyorlar. Dünküler ağlatılarak öldürülüyordu, bugünküler güldürülerek öldürülüyorlar. (Mehmet Abidin Kartal)

Cemaatin dikkatini toplamak için de, okurken hiçbir zaman kafası kitaba bağlı olmaz, gözü de projektör gibi cemaatin üzerinde olurdu. Hem dikkatleri topluyor, hem de uyumayı önlüyordu. (Abdülkadir Haktanır)