İslâmiyet’te iki türlü hak vardır. Biri Allah hakkı, diğeri de kul hakkıdır. Allah hakkı: İnsanın Rabbine karşı işlediği bir günahtan dolayı hukukullah yani Allah hakkı denir. Kişi tövbe ederse ve Allah, dilerse affedebilir. (Rüstem Garzanlı)

Şahs-ı manevi meselesi insana huzur vermektedir. Manen bilmektedir ki bu şirketten kendisine her an gelir var. Nasıl ki insan bir şirketten hisse alıyor kendisine düşen vazifeleri yapmasıyla beraber kendi az ve cüz’i olan vazifesini yapmasıyla büyük olan işletmenin işini yapmasıyla o işletmenin gelirinden hissesini almaktadır. (Muhammed Numan ÖZEL)

Hazreti üstad şöyle der, vefatından az önce, “Bunlar tepe takla olup gidecek” ben ölünce
“Hiç kimse anlamak istemedi beni”, “Bulaştırmak istediler bana siyaseti” (Bekir Özcan)

Eski birçok tekkenin varisi kalmamış veyahut kendi öz kimliklerinden uzaklaşmışlar ve tekkelerin Osmanlıdan günümüze kalan birçok tekke metruk ve virane haldedir.

Zübeyir Gündüzalp ile, Hüsrev ağabeyler, Abdullah Yeğin abey gibi, Nura hadimler,
Sungur ağabey gibi, hapiste sürünenler, Aytimur Ağabey gibi, Nurlu büyüklerim. (Abdulkadir Haktanır)