Yirmi yedi ramazan’a işte bak ulaştık, Kadir gecesinin feyizle dolduk taştık,
Ya Rap gark olduk nur’una manen coştuk, Kabul et Allah’ım “rıza’na” rıza ile koştuk (Bekir Özcan)

Gözlerini kan bürümüştü. Ne kadar makyaj yaparsa yapsın kıpkırmızı gözleri ve o gözlerindeki bakışları ne kadar kana susamış olduğunu ele veriyordu. Artık son hazırlıklar da tamamdı. Birazdan kendisi gibi kan ve çiğ et düşkünü hemcinsleriyle birlikte ziyafete oturacak ve kana susamışlığını, ete açlığını doyuracaktı… (Muhiddin Yenigün’ün yazısı..)

Tekel meselesi diye yanlış anlaşılmaktadır. Bu devletleştirme değildir. Aslının Korunup kafama göre neşriyat yaparım düşüncesini kırmak ve önlemektir. Nitekim bu hal’i ile yani orijinali ile neşredilmesidir. (Muhammed Numan ÖZEL)

Girdik yirmi iki ramazana, Sabır, bir hafta kaldı bayrama,
Tuttuk orucu, fitreleri unutma, Kavuşuruz inşallah bir daha (Bekir Özcan)

Bu gün ramazan’ın yirmi biri, Nurlandı geçen günün her biri,
Ruhumuz ise şahlandı dipdiri, Saklandı şeytanlar belli değil yeri (Bekir Özcan)