Beş yüz yıl, yirmi beş milyon km ye. örnek idik, Sonra düşmanlar bizi yaptılar didik didik.
Dış düşmanlar savaşta bize mağlup olurken; Sonra iç düşmanlarımız bize çaktılar diken. (Abdülkadir HAKTANIR)

Gençlikte yıllarını, cevherle doldurdun, Çok kısa zamanda, Bediüzzaman oldun,
İki hayatı tenvir eden, Nurlarla doldun, Çoğunun kalbini, imanla doldurdun. (Abdülkadir HAKTANIR)

Ruhu canımla, sana yalvarırım, Yardımına muhtacım, yardım eyle,
Çünkü her yere, duyuluyor hahım, Sana sığındık Rabbim, imdad eyle! (Abdülkadir HAKTANIR)

Sen unutma ki, halife-i arz yaratıldın, Neden, sana verilen seviyeyi korumadın?
Nefis ve şeytanın, desiselerine uydun, Sen, cehennemde yanmaya bir odun oldun.(Abdülkadir HAKTANIR)

Toplumsal hayattan uzak tek başına kalmıştı, İnsanlardan ayırarak yalnız bırakılmıştı,
Fakat o yokluk içinde bir varlığa kavuştu, Rahmet-i İlahiye’den Nurlar ihsan olmuştu (Ahmet TANYERİ)