Gezegenler, yörüngesinden hiç çıkar mı? Ateşe, yak fermanı gelmeden yakar mı?
Aylar, Güneşler, yıldızlar zamansız doğar mı? Suya, ilahi emir verilmeden insanı boğar mı? (Bekir Özcan)

Kişi, samimi olan arkadaştan renk alır, Ondan sonra, bunda o huylar çıkamaz, kalır,
Bu adam, arkadaşından biri sayılır. Edindiği huyları, çevreye de yayılır(Abdülkadir Haktanır)

Üstad Eskişehir hapishanesinin penceresinde, Cumhuriyet Bayramının kutlandığı bir günde,
Merasimde gülerek dans eden öğrencileri görür, Şefkat kahramanı büyük üsdat, bu hale çok üzülür (Bekir Özcan)

Sakiya mey sun ki bir gün lalezar elden gider
Erişir fasl-ı hazan bağ-u bahar elden gider. Her nice Zühd-ü salaha mail olur hatırım
Gördüğümce ol nigarı ihtiyar elden gider.

Bâde-i nâb ile buldu rûh-ı cânân revnak , Gûyiyâ güller ile buldu gülistân revnak Zülf-i miskîn ki rûh-ı yâr ile tâbende durur
Şem’-i pürnûr ile san buldu şebistân revnak