Bu insan kendi şerefıni bilmeli, Mu’cize varlık olduğunu, görmeli,
İnsan insanlığın hakkını vermeli, Sonra, şakirin zümresine girmeli. (Abdülkadir HAKTANIR)

Yeryüzünde bir şahit semalara yükselen, Göklere baş kaldırmış olmuş birer gökdelen,
Şahadet parmağının sanki birer misali, İlahi şahlanışın görkemli bir timsali (Ahmet TANYERİ)

Mevsim kış idi, Erek Dağı kar altında, Hayvanatla tohumlar, kış uykusunda
Üstad, inzivaya çekilmiş bir manastırda, Daim ibadetle meşgul dimdik ayakta
Hulus-u kalple dua etmekte, yüce Allah’a, Bu asrı temsil ediyordu, sanki kâinatta.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Tuttukları yol, Kur’an yoludur, Onların kalpleri iman doludur,
Bu zümre milletin hangi koludur? Onu açıklamak lazım meydana (A.Kerim KOÇHAN)

Kürt aşiret reisi, Kör Hüseyin Paşa geldi, Üstad’la, gizli özel olarak görüşmek istedi,
Hususi konuşmayı, Bediüzzaman kabul etmez, Kararı kesin olup, bundan asla vaz geçmez (Bekir Özcan)