İstanbul’da fazla kalmaz, beraatından sonra, Van’a gitmeye karar verir, Batum yoluyla,
Giderken yol üzerinde uğrar, Tiflis’e, Çıkar burada, Şeyh Sanan tepesine (Bekir Özcan)

Tek gayesi doğuda bir üniversite kurmak, Din ile fen ilimlerini birlikte okutmak,
Müracaat eder bir dilekçe ile Padişaha, Görüşme kabul edilir büyük ihtişamla (Bekir Özcan)

Meydana geldi meşhur otuz bir Mart hadisesi, Yatıştırmak için çıktı “Bediüzzaman’ın” gür sesi,
Bu sedaya kulak verenler erdi kurtuluşa, Söz dinlemeyenler mahkûm oldu idama (Bekir Özcan)

Kur’an Nuru ile nurlanan, mümtaz nesil bunlar, Ecdadının yolunda, gitmesini biliyorlar,
Bu gayretle bu gençler, çok kimseyi kurtardılar, Onlar kuvveti,Risale-i Nurlardan aldılar. (Abdülkadir Haktanır)

Yirmi üç Temmuz bin dokuz yüz sekizde, Osmanlı halkı ayakbastı meşrutiyete,
Hürriyet meydanında şöyle konuşma yapar, Halk heyecanla üstadı alkış tufanına tutar (Bekir Özcan)