Anlamak ve anlaşılmak, hissetmek ve hissedilmek eksenli işleyen bu süreci ya vakit darlığı ya da paylaşmayı bilmemek sebebiyle tadamamış ve birbirlerinin dünyasından mahrum kalmışlardır..

Ey, Rabbim! Rızâ hâlinde de, gadab hâlinde de ihlâs sözünden ayırmamanı istiyorum, fakirlikte de zenginlikte de i’tidâlden ayırmamanı istiyorum. Senden tükenmez bir ni’met, kesilmez bir göz ferahlığı (yüzde açıkça görülen neş’e ve huzûr) istiyorum..

Bin dokuz yüz on bir yılının kışında geldi Şam’a, Âlimler ısrarla bir hutbe oku dedi Bediüzzaman’a,
Yüz âlim vardı on bine yakın cemaat içinde, Okudu o meşhur hutbeyi Emevi camisinde (Bekir Özcan)

Dersleri takip eden genelde yerli halktan şeyh adıyla andıkları kişiler ve samimi Müslümanlar var. Hizmet bölgelere ayrılmış ve her bölge kendi arasında düzenli olarak meşveret yapıyor ve bununla birlikte her ay dershanede umumi meşverete katılıyorlar (Zülküf YILDIRIM)

Şiddetinin yüzündeki renkler, sarı, kızıl ve yeşiller,
ne dost bildiler bir gün, ne de genç ihtiyar.. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un şiiri..)