Evliler günü yok, nişanlılar günü yok; fakat sevgililer günü var. Her ne kadar evliler de sevgililer gününü kutluyorsa da boş yere kendilerini aldatmasınlar, gün sevgililerin günü; sevenlerin günü değil. Yani nikahsız birlikteliklerin günü.

Bu lütuf, bu dünyada yok hükmündedir, demek ki başka yerde bir mükâfat yeri vardır ve olmalıdır. Ta ki o rahmet orada hakkıyla tecelli edebilsin.

Risale-i Nur’un bu haline sadık kalmak, muhafaza etmek her nur talebesinin hakkı ve vazifesidir. Risale-i Nur’un kisveleri bir vücudun elbisesi gibi değil ki, derisi gibidir. Bizim giydiğimiz elbise gibi değildir yani. Ya nedir? İnsanın derisi, cildi gibidir. Bu söylediğimi bilhassa kaydet.

Yakın zamanda ‘İslamiyeti Keşfetme Günü’ adi altında düzenlenen bir faaliyete kardeşlerle birlikte iştirak ettik. Bize ayrılan masada Kur’an-ı Kerim’in bu asra bakan bir tefsiri olan Risale-i Nur’ların İngilizce tercümelerini ve kitapçıkları sergiledik. Çoğunluğu İslamiyeti merak eden gayr-i Müslim ve ateistlerden oluşan ziyaretçilerin Nurlara teveccühleri yalnız biz Nur Talebesi kardeşleri değil orada bulunan diğer Müslüman kardeşleri de şevke getirdi, onların da Risale-i Nur’a teveccühlerini arttırdı.

Bu ülkede çocukların en çok nerede, ne tarafından kötüye kullanıldığı sorusu sorulsa, kimsenin tahmin edemeyeceği bir cevap çıkar ortaya: Televizyon. Evet, televizyon. Senai Demirci yazdı…