Aslolan şu dünya hayatında modernizmin tamamen maddi ölçüleriyle “dünya hayatından bir zahir bilenler”den olmamak, bir müttaki olarak küfür ve dalalet dışında her halin kalbimize ve vicdanımıza ulaştırdığı şükür derslerinin muhatabı olabilmektir. Hayat ve eşya Rabbinin yazar bozar bir tahtasıdır. Her yazmak ve bozmak bir esma talimine, en nihayetinde ise bir şuunata işaret eder. İnsan ise hem mülktür, hem memluktur, hem de mülkünde çalışmaktadır. Dolayısıyla insanın nefsine ve enesine hiçbir açık kapı kalmamaktadır. (Metin Ergöktaş’ın yazısı..)

Evet, Müslüman oldular diyorum hem de onca Hıristiyan’ın içinde, nüfusun yüzde 90’nın Hıristiyan olduğu bir memlekette İslamiyet’i seçtiler veya bizim tabirimizle “dinlerini tamamladılar”. Aslında bu mana benim burada ifade ettiğim kadar kolay bir mana değil, bunu yaşamak, şahit olmak lazım. Kurban ibadeti, İnsanları dayanışmaya, birlik ve beraberliğe iten, “Allah’ın ipine sımsıkı sarılın” ayetini bizlere canlı örneği ile gösteren bir ibadettir… Yaklaşık 10 bin km uzaktaki birini düşündüren, onun acısını ve sevincini paylaştıran bir ibadettir… (Filipinler’den güzel bir mektup)

O halde şunu diyebiliriz ki, suçu kabul edip özür dilemek işi, aslında bir nefsi yenme işidir. Nefsini yenemeyen insan suçu ol¬sa da özür dilemez. Ancak nefsini yenen insanlar büyük oldu¬ğuna göre, özür dilemek aslında bir büyüklüktür.

Adı yurtdışı hizmetlerle birlikte anılan Şemsettin Türkan Abi ile olan sohbetimizde kendisinden birçok hizmet metodu dinledik. Anlattığı metodlar hepimize rehber olabilecek nitelikte.

Gazi Üniversitesi Türk Halk Bilimi Araştırma ve Uygulama Merkezi, yaptığı araştırmada ülkemizdeki bayram kutlamalarına ışık tuttu. Her evden alınan bir parça etin cami önünde pişirilmesi, çocukların grup kurarak ‘ebebiş’ toplaması, aşure dağıtılması, yaşatılan geleneklerden sadece birkaçı. İçerikleri ve yöreleri farklı da olsa dayanışma ve mutluluk ortak.