Sanirim, hastanın sonunu merak ediyorsunuz. Hasta kısa bir süre sonra vefat etmiş.
Nasıl öldüğünü tahmin ediyorsunuzdur herhalde.. Nasıl yaşadıysa öyle…

Denir ki bize: “Hiçbir şey için ‘Benimdir’ deme. De ki ‘Sadece yanımdadır.'” Ve denir ki yine: “Ne su senindir ne de suyu içen dudak… İkisi arasındaki yakınlık, O’nun izniyledir, O’nun hatırınadır, O’nun ismiyledir. Senai Demirci

Bugün ömrünün son günü olsa ne yapardın?’ diye. Hiç tereddüt etmeden şu cevabı vermişti: ‘Bütün dostlarımı arar tek tek onları ne kadar çok sevdiğimi söylerdim.’ Bu basit bir görev mi sizce? Bence değil…

İnsanoğluna Cenab-ı Hak tarafından bahşedilen istidad, yetenek ve zekâ öyle bir silahtır ki, insanlığın yükselmesine ve saadetine yol açtığı gibi vahşetine ve hayvanlık mertebesine düşmesine de sebep olmaktadır. Zekânın iki yönlü kullanılması da insanın kendi iradesine havale edilmiştir. Yani İnsan yaratılış hikmeti gereği zekâsını iyiye de kötüye de kullanabilir. (Recai Albay’ın yazısı..)

Geçti ömür bitti hayat, Yaşamak çok zor zanaat, Yolun sonu geldi heyhat, Bilmem ki farkında mıyız?