Ne zaman Resul girdi kırk yaşına, Gidiyordu Nur Dağının başına.
Dalıyor ibadet ve tefekküre, Allah’ın hamdına ve de zikire.
Leyle-i Kadir’de bir şey oluyor, Semalarda Cebrail görünüyor.

Ey bedbaht nefsim! Acaba ömrün ebedî midir? Hiç kat’î senedin var mı ki, gelecek seneye, belki yarına kadar kalacaksın? Sana usanç veren, tevehhüm-ü ebediyettir(ebedi yaşayacağını zannetmendir). Keyif için, ebedî dünyada kalacak gibi nazlanıyorsun. (21. Söz’den)

Hz. Ebubekir’in (R.A) 23 Ağustos 634 vefatının yıl dönümü, pekala yeterince tanıyormuyuz? Hz. Ebu Bekir es Sıddîk (r.a) (571-634), Hz. Muhammed (s.a.s.)’in İslâm’ı tebliğe başlamasından sonra ilk iman eden hür erkeklerin; raşit halifelerin, aşere-i mübeşşerenin ilki. Câmiu’l Kur’an, es-Sıddîk, el-Atik lakaplarıyla bilinen büyük sahabi….

Fedâkârlık, “bir kalp müteessir olabilir” ihtimaline karşı “taşı gediğe koymak” tan vazgeçmektir; son sözü söylemenin hazır cevapçı keyfinden ferâgat etmektir.

Ramazan ayı idi. Suffa ehli her akşam birileri tarafından iftara götürülürdü. Ancak o gün kimse gelmedi. Oruçlarını yemek ile açmadan sabahladılar. Ertesi akşam, baktılar yine gelip giden yok. Hz. Vasile, onların elçileriydi. Ne vakit bir ihtiyaçları olsa Vasile’yi Peygamber Aleyhisselam’a gönderirlerdi. O kalktı, Resulullah’ın yanına gitti ve durumlarını anlattı.