Önemli olan tek konu Allah sevgisi ve korkusunu kalplerde hissetmek ve attığımız her adımı bu şuurla atmaktır. İşte o zaman kişinin samimiyeti yüzüne ve tavırlarına da yansır. Aksi halde kişinin, inançlı olduğunu söyleyip de inandığını söylediği konuda hiçbir icraatının olmaması, oldukça samimiyetsiz bir tavırdır ve bu durumda kişi sadece kendini kandırır. Zira Allah insana, şah damarından daha yakındır. Her şeyi bilen ve görendir. Şu anda da Allah, sizin bu satırları okuduğunuzu görüyor ve neler düşündüğünüzü biliyor. (İbrahim Akın’ın yazısının devamı için resme/başlığa yıklayınız..)

Gıybet nedir? Gıybetten kurtuluş yolları nelerdir? Gıybetin caiz olduğu durumlar var mıdır? Kıyamet günü müflis olan kişi neden ateşe atılacak?

İşte tesbih namazı, günahları yok eden, insanın manen yıkanıp temizlenmesine vesile olan muhteşem bir arınma denizidir. Âdeta en derin ve inatçı günah kirlerini bile söküp atan çok kuvvetli ve faydalı manevî bir deterjandır ki, temizleyicisi, yumuşatıcısı, mis gibi parfümü içindedir. Bu yüzden kendisi cazip, kılması tatlı, manası derin, neticesi muhteşem bir ballar balıdır. Böylesi harika bir namazı bize ihsan ettiği için Rabbimize ayrıca şükretsek yeridir.

İbrahim M. Abu-Rabi Bediüzzaman Said Nursi ve Risale-i Nur üzerine yazılan dört kitabın editörlüğünü yaptı ve bu kitapların dünyaca ünlü kitap evlerinde basılmasına öncülük etmiştir. Abu-Rabi` Risale-i Nur`un batıda özellikle entelektüel camiada tanınmasında büyük gayret sarfetmiştir. Yakın zamanda vefat eden İbrahim M. Abu-Rabi hakkında Dost Tv tarafından hazırlanan belgeseli izleyeceksiniz.

Hadisin rivayetlerinde vardır ki: Cenâb-ı Hak nefse demiş ki: “Ben neyim, sen nesin?” Nefis demiş: “Ben benim, Sen sensin.” Azap vermiş, Cehenneme atmış, yine sormuş. Yine demiş: “Ene ene, ente ente.” Hangi nevi azâbı vermiş, enâniyetten vazgeçmemiş. Sonra açlıkla azap vermiş. Yani aç bırakmış. Yine sormuş: “Men ene? Ve mâ ente?” Nefis demiş: اَنْتَ رَبِّى الرَّحِيمُ وَاَنَا عَبْدُكَ الْعَاجْزُ Yani, “Sen benim Rabb-i Rahîmimsin. Ben senin âciz bir abdinim. (Ramazan Risalesinden)