Maddi kanunlar dış düzeni sağlar ama insanın iç dünyasındaki fırtınaları dindiremez. İnsanın hem dünyada hem ahirette dengeli ve mutlu olabilmesi için, kaynağı vahy-i ilahi olan bir rehbere ihtiyacı vardır (Çetin Kılıç)

İnsan, hayvandan farklı olarak sadece karnını doyurmakla yetinemez. İnsanın yaratılışında bir zarafet, estetik ve üstün yaşama arzusu vardır.
İnsan; barınma, giyinme ve beslenme ihtiyaçlarını “insanca” karşılamak için pek çok sanata muhtaçtır. (Çetin Kılıç)

Evrende bir olgunlaşma/mükemmelleşme eğilimi vardır. Her şey, bir kemal noktasına doğru hızla ilerlemektedir. İnsan da âlemin bir parçası olduğu için, onda da bu olgunlaşma eğiliminin bir yansıması olarak ilerleme arzusu mevcuttur (Çetin Kılıç)

İnsanın sahip olduğu “benlik” duygusunun aslında bir ölçü birimi olarak verilmesidir. “Farazî hatlar” termometreyi düşünelim. ​Termometrenin üzerindeki dereceler (0, 10, 100) aslında doğada fiziksel olarak var olan çizgiler değildir (Çetin Kılıç)

Bugün dünyaya baktığımızda; bilgi yağmuru altında fikren susuz kalmış bir insanlık görüyoruz. Herkes konuşuyor, herkes hüküm veriyor, herkes kendi doğrusunu dayatıyor. Ama hakikati arayan gönüller, gürültünün içinde kaybolmuş hâlde. Tam da bu gürültü çağında Üstâd’ın işaret ettiği “en büyük ihsan”ın ne kadar isabetli olduğu ortaya çıkıyor.