İnsan, hayvandan farklı olarak sadece karnını doyurmakla yetinemez. İnsanın yaratılışında bir zarafet, estetik ve üstün yaşama arzusu vardır.
İnsan; barınma, giyinme ve beslenme ihtiyaçlarını “insanca” karşılamak için pek çok sanata muhtaçtır. (Çetin Kılıç)

Evrende bir olgunlaşma/mükemmelleşme eğilimi vardır. Her şey, bir kemal noktasına doğru hızla ilerlemektedir. İnsan da âlemin bir parçası olduğu için, onda da bu olgunlaşma eğiliminin bir yansıması olarak ilerleme arzusu mevcuttur (Çetin Kılıç)

İnsanın sahip olduğu “benlik” duygusunun aslında bir ölçü birimi olarak verilmesidir. “Farazî hatlar” termometreyi düşünelim. ​Termometrenin üzerindeki dereceler (0, 10, 100) aslında doğada fiziksel olarak var olan çizgiler değildir (Çetin Kılıç)

Bugün dünyaya baktığımızda; bilgi yağmuru altında fikren susuz kalmış bir insanlık görüyoruz. Herkes konuşuyor, herkes hüküm veriyor, herkes kendi doğrusunu dayatıyor. Ama hakikati arayan gönüller, gürültünün içinde kaybolmuş hâlde. Tam da bu gürültü çağında Üstâd’ın işaret ettiği “en büyük ihsan”ın ne kadar isabetli olduğu ortaya çıkıyor.

Son yıllarda Türkiye’de ve İslâm dünyasında dinî kavramlar, mezhepler, cemaatler ve özellikle Risale-i Nur gibi manevî kaynaklar üzerinden oynanan oyunların dikkat çekici ölçüde arttığını görüyoruz. Tarih boyunca daima hakikati temsil eden yapılar, sadece açık saldırılara değil; gizli, dolaylı, karmaşık ve çoğu zaman tespit edilmesi zor olan psikolojik operasyonlara maruz kalmışlardır.