Gıybet bulaşıcı bir hastalık gibidir, sosyal hayat için faciaya sebep olabilmektedir. İnsanları birbirine düşürebilir. Birinin gıybeti yapıldığı zaman bilâhare kişi yaptığından pişmanlık duyar ve gıybeti edilen kişi ile helâlleşme imkânı olabilir. Fakat bir toplumun veya bir kitlenin hatta bir milletin gıybeti yaptığında ise herkesten helâlleşmek imkânı olamaz (Rüstem GARZANLI)

Pakistan’ın meşhur ve sözü hücccet kabul edilen, Camiaturreşid Medreselerinin baş alimlerinden, Allame Ebu Lübabe ve beraberinde Pakistan’dan bir heyet Hüsnü Bayramoğlu Ağabeyi ziyaret ettiler. Allame Ebu Lübabe Pakistandaki hayır hasenatı Türkiye ye getiren çok tanınmış ve Türkiye hakkında Pakistanda söz sahibi (Abdurrahman Araz Hoca’nın ifadeleriyle) İnşaallah Pakistan’ın Ali Ekberşahı olacak Risale i Nuru Ulema mabeyninde yayacak bir alim. Ziyarette hazır bulunan ve Pakistan hizmetleriyle alakadar olan Diyarbakır’dan Mahmut Araz Abi ziyaretin akabinde şunları anlattı “Allame Ebu Lübabe Hüsnü Ağabeyin hatıralarından çok etkilendi içten içe ağlıyordu.

Bütün ilimlerin, gelişmelerin  malzemesi ve esası sözdür. Kitapların meyvesi sözlerdir. İnsan, düşünce ve gönül dünyasındakileri hep sözle ifade etmiştir. Dil, aklın da kalbin de tercümanı olmuştur. İnsanı diğer varlıklardan ayıran sözdür; insan sözle diğer varlıklardan üstün olur; diğer taraftan yine sözüyle hayvandan aşağı olabilir (Mehmet Abidin Kartal)

Biz bilmeliyiz ki, Müslüman için yerinde durmayıp ilerlemek Allahın ve Aleyhissalatu Vesselamın emridir. Her ne kadar Müslümanların çoğunun bundan haberi yoktur. Fakat daha önce de yazımda gördünüz ki: Müslümanlar ne zaman, insanın vücut makinesinin kullanma kılavuzu olan Allahın Kitabı olan; Kur’an’daki  kanunlara ne zaman uymuşsa hem maddeten hem de manen ilerlemiştir (Abdülkadir Haktanır)

Elhasıl; Risale-i Nuru mütefekkirane okuyanlar, hal ve gidişatı da iyi okuyabilmelidirler ki dardairede bu olmaktadır zaten. Ama oku(ya)manlar ise içtimai hayatın çarkın dişlileri arasında seküler bir hayata sürüklenecekler. Bunlar kim mi olacak derseniz beraber ders okuduğumuz çay içtiğimiz kimselerden başkası olmayacak. Belki de bu yazıyı yazan ben de ve okuyan sen de onlardan olacağız. (Muhammed Numan ÖZEL)